श्री. गोरे-

विश्वसंत श्री. वामनराव पै माऊली व त्यांना सावली सारखी साथ देणाऱ्या सौ. माईंना अनंत कोटी नमस्कार,
आपल्या जीवनविद्यामिशन चे ट्रस्टी श्री. पांडुरंग गोरे आले वाशीला होते. त्यांनी श्री. सदगुरूंकडुन काही महत्वाचे निरोप आणले होते. ते सर्व नामधारकांना कळावेत म्हणून हे पत्र लिहित आहे.
* सदगुरू जास्तीतजास्त नामधारकांना दिव्य बोध व दिव्य साधना द्यायला उत्सुक आहेत. ही दिव्य साधना पूर्वी सदगुरूंकडुन फक्त एकाच शिष्याला अनेक कसोट्यात पास झाल्यावर दिली जात असे पण श्री. सदगुरू अत्यंत दयावंत व कृपावंत आहेत म्हणून ते जास्तीत जास्त लोकांना द्यायला उत्सुक आहेत पण नामधारकांनी खालील अटी पूर्ण केल्या पाहिजेत.
अ) जीवनविद्येच्या कार्यात सक्रीय सहभाग. ( ग्रंथ दिंडी, अभ्यास वर्ग, बाल व युवा संस्कार केन्द्र, संगीत जीवनविद्या, वक़्तृत्व स्पर्धा, नवनाट्ये यात सहभाग वगैरे)
ब) "नामधारकाने दररोज किमान १००० वेळा विश्वप्रार्थना म्हंटलीच पाहिजे." श्री. सदगुरूंचे आग्रहाविषयी काय मत आहे ते सर्वश्रुत आहे पण त्यांनी याविषयी आग्रह धरला आहे.
क) "शांतीसुखाचा राजमार्ग" हा ग्रंथ किमान ५०० लोकापर्यंत पोहोचवण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.
हा ग्रंथ किमान १०० वेळा वाचायला श्री. सदगुरूंनी विलेपार्ले येथील प्रवचनात सांगितले.
याशिवाय श्री. पांडुरंग गोरे यांनी इतरही अनेक गोष्टी सांगितल्या.
प्रत्येकाने आपल्या वाट्याला आलेले काम-अभ्यास अत्यंत प्रामाणिकपणे केला पाहिजे. त्यातूनच त्याची भन्नाट प्रगती होईल. म्हणून हे लक्षात ठेवा की, love work honestly and bless all sincerely. असे करण्यात स्वसेवा, कुटुंब-सेवा, समाज-सेवा, राष्ट्र-सेवा, परमेश्वर सेवा व सदगुरू सेवा आहे. ही सर्व स्वानंद अनुभवण्याची व्यवस्था आहे.
"तुमचा उत्कर्ष तुमच्या हातात" यात श्री. सदगुरूंनी एक महत्त्वाचा सिध्दांत मांडला आहे की, "माणसाने आपल्या वाट्याला आलेले विधायक काम प्रामाणिकपणे जीव ओतून करावे व उत्कृष्ट काम केल्याने जो परम आनंद होतो त्याचा अनुभव घ्यावा. याचा भावार्थ असा की प्रामाणिकपणे जीव ओतून काम केल्याने मन एकाग्र होते, स्थिर होते व त्या प्रक्रियेत स्वानंदाचा स्पर्श घडून मनाला आनंद होतो." आणि हा स्वानंदाचा अनुभव सर्वांनी घ्यावा असे श्री. सदगुरूंचे सांगणे आहे.
पुढे श्री. पांडुरंग गोरे यांनी असे सांगितले की, काम करताना होणारा हा स्वानंदाचा अनुभव सारे कामात तल्लीन होणारे लोक, उद्योगपती, संशोधक, कलाकार, खेळाडू वगैरे अनुभवत असतात. असे एकाग्र होऊन काम केल्याने स्वसेवा, कुटुंब-सेवा, समाज-सेवा व राष्ट्र-सेवा होते.
आपले राष्ट्रपती एका नावाड्याचा मुलगा आहेत. त्यांनी कितीतरी दारिद्र्य अनुभवले आहे. पण त्यांनी उच्च शिक्षण घेतल्यावर परदेशी जाऊन वैभवात रहाण्याचा विचार केला नाही तर भारताची सेवा करण्याचा निर्णय घेतला. त्यांनी देशसेवेच्या विचाराला वैभवाच्या तुलनेत प्राधान्य दिले आज देशाने त्यांना सर्वोच्च पद दिले आहे आणि वैभव त्यांच्या पायाशी लोळण घेत आहे. ( निसर्गाचा नियम-आपण जेंव्हा दुसऱ्यांचा विचार करतो तेंव्हा दुसरे आपला विचार करतात.)
विश्वप्रार्थना व श्री. सदगुरू मानस पूजा व इतर जे सांगितले ते पुढील पत्रात पाहू.
विठ्ठल विठ्ठल..................