Dear all
I have a question that how dose "namsmaran" effect to good actions as "Satkarma" in our daily routing and what is the basic idea behind it.
Regard
Sameer
नामस्मरणाची परिणिती शेवटी 'मी ज्याचे नाम घेतो तोच मी आहे' यामधे होत असते. (नाम व नामी यामधे अभेद) यालाच "divine thought" असे म्हणतात. फक्त फरक इतकाच की हा 'दिव्य विचार' विचार या स्वरुपात नसून प्रत्यक्ष अनुभुती या स्वरुपात असतो.
असे झाले म्हणजे सर्वाभूती भगवद्भाव निर्माण होऊन मी व माझे हे गळून पडते. आपोआपच तो सर्वांप्रती सदिच्छा ठेवतो. इतरांबद्दल चुकूनही त्याच्या मनांत वाईट विचार येऊ शकत नाहीत.
दुसऱ्या शब्दात सांगावयाचे झाल्यास अशा स्थितीपर्यंत पोहोचलेल्या माणसाच्या मनात येणारे विचार म्हणजे जणू एक प्रकारची विश्वप्रार्थना अथवा पसायदान असे होऊन जाते. सर्वांचे शुभ चिंतणे म्हणजे सत्कर्म हे लक्षात घेतले तर अशा स्थितीपर्यंत पोहोचलेला माणूस सदैव सत्कर्मच करीत असतो असे म्हणता येईल.
अर्थात ही सर्वोच्च स्थिती आहे. नामस्मरणाला सुरवात केल्यावर ह्या सर्वोच्च स्थितीकडे जाण्यास हळूहळू सुरवात होते. म्हणूनच या वाटेवर ज्या प्रमाणात आपली प्रगती होत जाते त्याप्रमाणात आपल्याकडून सत्कर्म होत जाते असे म्हणता येईल. ही मूलभूत संकल्पना नामस्मरणामागे आहे. मात्र नामस्मरणाच्या सुरवातीच्या काळात सत्कर्माचे हे प्रमाण इतके अल्प असते की, नामस्मरण हे सत्कर्म आहे हे लक्षातही येत नाही व नामस्मरणाची गोडी लागू शकत नाही.
यावर सरतेशेवटी एकच उपाय शिल्लक राहातो तो म्हणजे :- सद्गुरूंनी नामस्मरण अथवा विश्वप्रार्थना करावयास सांगितली आहे; म्हणजे तसे करणे आपल्या अंतीम कल्याणाचेच असणार यावर श्रध्दा ठेवायची व अट्टाहासाने त्यांनी सांगितल्या प्रमाणे करत राहाणे एवढेच आपल्या हातात शिल्लक राहाते. आपली वेळ आली की आपल्या योग्यतेप्रमाणे अनुभव येऊन सद्गुरू जे सांगतात ते किती अचूक आहे ते लक्षात येऊ लागते.
सर्वांना नमस्कार, सर्वांना शुभेच्छा
(namsmaranachi pariniti shevati 'mi jyache nam gheto toch mi ahe' ya madhe hot asate. (nam v nami yamadhe abhed) yalach divine thought ase mhanatat. phakta pharak itakach ke ha 'divine thought' vichar ya swarupat nasun pratyaksh anubhuti ya swarupat asato.
ase jhale mhanaje sarvabhuti bhagavtbhav nirman houn mi v majhe galun padate. apoapach to sarvaprati sadichcha thevato. itaranbaddal chukunahi tyachya manat vait vichar yeu shakat nahit.
dusarya shabadat sangavayache jhalyas asha sthitiparyant pohochalelya manasachya manat yenare vichar mhanaje janu ek prakarachi vishvaprarthana athava pasayadan ase houn jate. sarvanche shubh chintane mhanaje satkarm he lakshat ghetate tar asha sthitiparyant pohochalela manus sadaiv satkarmach karit asato ase mhanata yeil.
arthat hi sarvochchya sthiti ahe. namasmaranala suravat kelyavar hya sarvochya sthitikade janyas halu halu suravat hote. mhanunach ya vatevar jya pramanat apali pragati hot jate tya pramanat apalyakadun satkarma hot jate ase mhanata yeil. hi mulbhut sankalpana namsmaranamage ahe. matra namasmarnachya survatichya kalat satkarmache he praman itake alp asate ki, namasmaran he satkarma ahe he lakshatahi yet nahi v namasmaranachi godi lagu shakat nahi.
yavar sarateshevati ekach upay shillak rahato to mhanaje:- sadguruni namsmaran athava vishvaprarthana karavayas sangitali ahe; mhanaje tase karane apalya antim kalyanachech asanar yavar shradha thevayachi v attahasane tynani sangitalya pramane karat rahavayache evadhech apalya hatat shillak rahate. apali vel ali ki apalya yogyate pramane anubhav yeun sadguru je sangatat te kiti achuk ahe te lakshat yeu lagate.)
