क्षणभर फावला वेळ

[mk]

cvacv_

फावला वेळ म्हणजे नक्की काय? आणी हरिपाठातील "देवाचिये द्वारी उभा क्षणभरी.... ... जिह्वे वेगु करी"शी त्याचा काही संबंध आहे काय?

JVनुसार
1. क्षणभरी म्हणजे प्रत्येक क्षण भरेल आशा तऱ्हेने नाम घ्यावे     (ज्ञानियाच्या मनीचे कोण जाणे )
2. VP फावल्या वेळात करावी

या दोहोंची सांगड कशी घालावी?

धन्यवाद
मिलिंद खा़डिलकर
-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-ृ-

[Varsha]

Milindji,

Favla vel mhanje:

1.Rikama vel jevha kuthlehi mahatvache vichar/kam karayche nastat.
2.Jyavelela aapan garaj naslele vichar karat basto(e.g. bhavishyachi chinta,bhutkalat ghadun  gelelya ghatna aathwun tyavar action-reaction che vichar karat basne,duryan baddal critical  vichar).

Diwasbharat asa pushkal Favla vel aaplyala milat asto.

Devachiye Dwari UBHA KSHANA bhari...
cha sopa arth asa-Devache dwar mhanje Bahirman(conscious mind).Ya manane tu yenara Sampurna Kshan(Ubha Kshan) Hari namane bhar.

Tevdha Kshan naam gheun thambu nakos..Ase yenare pratyek kshan Naamane bharun taak..Mhanjech favlya velat Namasmaran kar..
RIKAMA ARDHGHADI RAAHU NAKO.

I hope this clarifies your doubt.

May God Bless All.

[mk]

Thanks, Varshajee,

This actually increases my doubt.

Is it "bahirmanane"? or "bahirmanaashee"? It is "devachiye dwaari"... not "devachya dwarane". Dwaari means at the doorstep... without entering in.

Faavlaa wel would not mean pratyek kshan. Right?

My personal interpretation  of faavla vel is:

बाह्यमनाला फावला वेळ असा नसतोच.... जागेपणी व सावधपणी कशात ना कशात ते नेहमी गुंतलेलेच असते.... निद्रेत ते अंतर्मनाच्या कह्यात असते(?). बेशुद्धावस्थेत सुद्धा कोणाच्या ताब्यात असलेच तर अंतर्मनाच्याच असेल..... (JV also says that don't try to control your मन. The more you try to control it, the more uncontrollable it will become. I might be wrong, though!)

याउलट, अंतर्मनाला फावला वेळ मोप असतो. याचे कारण त्याचा काम करण्याचा वेग व काम उरकण्याची त्याची पद्धत. वेळमोजणीची त्याची पद्धत ही विलक्षण आहे. बाह्यमनाच्या एका क्षणाचे अंतर्मन कोटी-कोटी भाग पाडतो, तसेच बाह्यमनाच्या एका सूचनेचे असेच भाग पाडतो. स्वतः अंतर्मन अनेक कार्यकारी एककांचा समूह आहे. या सर्व गोष्टींमुळे अंतर्मन कोणतेही काम विभागून विविध एककांवर सोपवून झटकन् उरकतो व मोकळा होतो. त्यामुळे त्याला वेळेचा problemm्अच् नसतो.जवळपास उभा क्षण तो नामस्मरणात घालवू शकतो... आपले कोणतेही काम अडकू न देता!

Of course, these are thoughts without any adhyaatmic basis.

Regards
Milind Khadilkar

[Varsha]

Hello Milindji,

Mazya postne tumcha gondhal zala yabaddal sorry.Mala tumhala kay vicharayche aahe he nakki kalale nahi.

Mi sangitlela Favla vel cha arth Bahirmanachya apekshet aahe.

Favla vel mhanje:

1.Rikama vel jevha kuthlehi mahatvache vichar/kam karayche nastat.
2.Jyavelela aapan garaj naslele vichar karat basto(e.g. bhavishyachi chinta,bhutkalat ghadun  gelelya ghatna aathwun tyavar action-reaction che vichar karat basne,duryan baddal critical  vichar).

Pratyek kshanala namm ghyayche mhanje Sampurrn vel Naam ghet rahayche.Sampurn vel mhanje favla vel +etar vel(jevha aaplyala (consciously) mahatvachi kaame karaychi astat(Bahirmanane)).

Ho pan VP/naam Aantarmanat rujlyavar te aatlyaaat chaluch rahte.Mahnjech pratyek kshanala VP / Namasmaran chalu rahte.

Devache satat ANUSANDHAN have ase mauli sangtat.ANUSANDHAN mhanje devacha satat Aathav asne.Jasa patiwratela paticha asto kinva Aai la Balacha asto.Ase satat Devache Anusandhan sadhakala vhave mhanunach Maulini pratyek kshnala Namm ghe ase sangitle asave.

Suruwatichya awsthetil sadhakala favlya velet namm ghyayla sangtat karan etar kamachya velet tyala naam gheta yet nahi.Pan halu halu Favlya veletil he naamsmaran Antarmanat murte aani Akhand Namsmaran chalu hote.

"Devachiye Dwari Ubha kshan bhari..." yaat evdhech abhipret aahe ki devachya dwarat ubhe rahun mukhane tumhi satat hari hari mhana...mi sangitlelya aadhichya interpretation ne tumcha gondhal hot asel tar ha sadha arth ghya.


Bahirman/Antarman yavar ya vishyatlya adhikari vyaktini je sangitle aahe tyacha abhas kara.
Sadgurunche 'Amrut Manthan' granthatil 'Shankar mhanto Tathastu' ya pathat tyani yavar sangitle ahe.

Dr. Murphyn che 'The Power Of Your Subconscious Mind' vacha.
Khali tyachya links dilya aahet..


http://books.google.com/books?id=WJe_P8zc5NAC&dq=free+power+of+subconscious+mind&printsec=frontcover&source=in&hl=en&ei=kayqSq2XL4mQtgf77oT3Bw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=11#v=onepage&q=free%20power%20of%20subconscious%20mind&f=false


http://books.google.com/books?id=fJwAou7XTCAC&dq=free+power+of+subconscious+mind&printsec=frontcover&source=in&hl=en&ei=kayqSq2XL4mQtgf77oT3Bw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=12#v=onepage&q=free%20power%20of%20subconscious%20mind&f=false

Tumhi sangitlele Antarmanachi karya karnyachi paddhati ekdam patli.Te tumhe swatahache analysis aahe ki tumhi te kuthe vachley?
Tumhi te kuthe vachle aslyas please tya pustakache naav sanga.
Mala fakta ek addition tyat karavishi watli,Antarman he easily accesible nahi,Bahirmananech(kalpana,bhavna yanchya sahayyane) aapan tyala kay have aahe te sangave lagte. 

May God Bless All.

[shambhagwat]

सर्वांना नमस्कार,

जागेपणी व सावधपणी कशात ना कशात ते नेहमी गुंतलेलेच असते.

"कशात ना कशात" या शब्दातच तुमचे उत्तर सामावलेले आहे. फक्त कशात ना कशात यावर सावध राहून लक्ष ठेवता आले पाहिजे. जर कशात ना कशात च्या ऐवजी भगवत्नामात गुंतवता आले व त्यामुळे आपण जे कार्य करत आहोत त्याची हानी होत नसेल तर त्याला "फावला वेळ" असे म्हणतात.

पण असे सावध राहून आपले मन कशात गुंतलेले आहे हे सतत जाणत राहणे ही मला वाटते खूप अवघड गोष्ट आहे. कारण यालाच बहिर्मन वर्तमानकाळात राहणे असे म्हणतात. हे ज्याला साधते त्याला नामस्मरणाची अथवा विश्वप्रार्थनेची गरजच राहत नाही. अंतर्मनात काय जाऊ द्यावयाचे व काय नाही एवढा विवेक फक्त पुरतो. मात्र त्या विवेकाप्रमाणे त्याला वागता आले पाहिजे. अन्यथा कळते पण वळत नाही अशी स्थिती होते. जर तसे वागता आले तर त्याला वैराग्य असे म्हणतात. कळले तो विवेक, वळले ते वैराग्य अशी या दोन शब्दांची व्याख्या आहे. पण जर "कळते पण वळत नाही" असे होत असेल तर मात्र नामस्मरण व विश्वप्रार्थनेची साधना चालू ठेवावयाला लागते. त्यामुळे जे "कळते ते वळते" हा त्याचा स्वभाव बनतो. असा स्वभाव बनला म्हणजे "वळण्यासाठी" काहीही कष्ट पडत नाहीत.

या सर्व गोष्टींमुळे अंतर्मन कोणतेही काम विभागून विविध एककांवर सोपवून झटकन् उरकतो व मोकळा होतो.

अंतर्मनाच्या या गुणावरच नामस्मरण व विश्वप्रार्थनेची साधना उभारलेली आहे. हाती काम व मुखी नाम"  ह्याच्यामुळे साधता येते.

Of course, these are thoughts without any adhyaatmic basis.

Congratulations

सर्वांना नमस्कार,

[mk]

Namonamah,
Shamjee, Varshajee Namaste. Thanks for your indulgence and explanations!

Varshajee, what I have written about antarman is nothing but an incorrect, wishful and trivialized description of a computer's fastest component. Of course, no man made computer can match antarman power. I do not know, because many scientists doubt, whether the principles of current computing would allow a dimensional jump in computing power to meet tomorrow's needs, so I am not sure whether what I have written is correct. It is definitely a view, though not necessarily my view.

Antarman is easily accessible. Remember very early childhood? However if we insist that we would program antarman using highlevel, errorprone but convenient infrastructure of the bahirman, to us antarman would be inaccessible. If you look at the distinct worlds of a high level language computer programmer and a low level language computer programmer, it will be very instructive. However, as Shamjee has often pointed out elsewhere on this forum, inferences from one field must be applied to adhyaatm with lot of care.



Shamjee, if कळले तो विवेक, वळले ते वैराग्य is true I will prefer कळणे rather than वळणे.

Is it not important that bahirman does not involve itself with naamsmaran?
I do not have the ability to judge beforehand whether a given second of time spent on naamsmaran would hinder any important activity, or make me miss some important event that I should have noticed and reacted to. So why take the risk?

"हाती काम व मुखी नाम" automatically reminded me of "मुंह में राम, बगल में छुरी"! Of course there isn't any relavance to the current context.
While composing this message, I realized the relevance of this to right or wrong motivation. I have asked a related question on the forum.

Thanks and regards
Milind Khadilkar

[shambhagwat]

sarvana Namaskar,

I will prefer कळणे rather than वळणे.

I already know this. Hence I always stop discussion after certain limit. But I am grateful to you. Because of your querries I was able to put my points logically and in detailed manner. I feel that some one else on this forum may get benefited of this. Best luck for your own attitude.

Thank you

I do not have the ability to judge beforehand whether a given second of time spent on naamsmaran would hinder any important activity, or make me miss some important event that I should have noticed and reacted to. So why take the risk?

You don't. I have no reason to object.

But I am taking this risk. It is my experience that it never happens.