Money

[Hrishikesh1]

     Sadguru tyanchya pravachanatan As ka sangatat ki paisa mansala sukhi karu shakat nahi.Sadguruch as nahi jevade sagale Mahapurush hoin gele saglech as sangtat.Pan Mala hi gost Samajat nahi.Paisha shivay manus sukhi kasa honar?.tumchya sarv garaja,swapn,sankat,takrari paisach dur karato ki.mhanaje tumchya javal paisa nasel aani tumhala ekhada ghambir aajar zala aani tumchya javal upcharasathi paise nasatil tar kay honar tumhala upcharavina marav lagel.mhanaje ethe paisa hach parmeshwar aahe.sadguru swatach sangatat ki Trupti tan ji sakar hote ti virkti.mag trupti karnyach bal fakt paishatach aahe.

krupya mazya shankech nirsan kara.

[Geeta Datar]

Namaskar Hrishikesh

Sadguru never denies the importance of money. If you read Vishwaprarthana in English it says God bless all with money and harmony.

What Sadguru says is money can buy convinience and comfort. पैशाने सोय होते सुख मीळत नाही.( paishane soya hote sukh meelat nahee.)

Sadguru also differentiates between सोय( soya), स्वास्थ्य(swasthya ) and सुख (sukha ) in many of his books.

Sadguru says," पैशाने सोय, पुण्याईने स्वास्थ्य आणि Atmadnyanane सुख मीळ्ते. ( Sadguru says paishane soy, punyaeene swasthya aani atmadnyanane sukh meelate.)

To make prapancha and parmartha successful we need all three money, punyaee and atmadnyan.

Please read all Sadguru's books several times. They will clear most of your queries.

All the best in your sadhana and reading.

Geeta Datar

[shambhagwat]

Namaskar Geeta Datar,

Thanks for short, sweet, nice and instant reply.  It was very much necessary to reply instantly to such a question.

Namaskar to All. Best Wishes to All.
ShamBhagwat

[Hrishikesh1]

hello Shyam and geeta thanks for reply but i am not yet satisfied bcoz of ur answer.can u plz give me difference between Soy and sukh.bcoz we feel happy only if we get convinience and comfort in ur words (soy)?

[Varsha]

hello Hrishikesh,
If possible join basic course of Jeevanvidya all of your doubts will be cleared.

Paishane soy hote...pan tyane sukhi hota yet nahi...tase aste tar jagatali sarva shrimant manse sukhi zali asti...
Paisa aawshyak aahech mhanunach aapan vishwaprarthanet sarvansathi aishvarya magto.
Comforts tar aaplyala pahijetach...barobarine sukh suddha jeevanvidyet aalyavar milate...

Mhanje mala ghar getlyavar aanand milel...pan thodya vel...gadi ghetlyavar ajun aanand hoil...pan kahi divsani
mala ajun mothi gadi ghyavishi watel...mhanje maza man navin navin goshit sukh shodhat rahil...pan shashwat sukh je milalyavar 'ajun kahi nako' ase watel te ya soyi mala deu shakat nahit.This is the difference between soy aani sukh.

Ask if you still have doubt.Because if you will clarify your doubts then only you will make progress.
May God bless you with Akhand Namsmaran.

[gargi]

Hello Hrishikesh,

I fully agree with Mrs Datar, Varsha and Mr Bhagwat.  Shaswat sukh which Varsha mentioned in her last post can only be achieved by Akhand Namsmaran ( vishwaprarthana or God's name) along with Dvine guidance of Sadguru and thats when you achieve a stage which as described by Tukaram Maharaj is " anandache Dohi Ananad tarang, Anand chi anga.........." and this stage is Shashwat when you  become sef realized but you have to do akhand sadhana with the help of SADGURU TO ACHIEVE IT.

VITTHAL VITTHAL
MAY GOD BLESS US ALL WITH AKHAND NAMSMARAN

[Hrishikesh1]

hello geeta,sham,varsha and gargi
Thanx all of u for reply.  ur talking about shashwat sukh that only makes u happy.It is 100% true.But plz tell me is this  possible in todays world?It is all idialism  practically it is not possible? mhanaje tumhala jar aatmadyan kinva shashvat sukh hav asel tar tumhala akhand namsmaran karayala lagel .is it possible to do namasmaran for 10-12 hours daily?for me it is not possible.aani parat bhar mhanaje bhaherchya gostinchi.bhaher jara kahi tumchyavar sankat aal ki tumhala namsmaran kinva prathana sagal sodun dyavas vatat karan mi evad sagal karun sudda sankat yetat mag kay upyog as vatat. 

[rahul_parab]

Hi Hrishikesh,

Your query is really genuine one.

What sadguru says ( if i have understood properly) a person suppose to earn the sufficient money, so that his needs can be fulfilled.  For future also, he can make some arrangements. But to decide the limits of same our 'WISDOM' needs to applied in proper way.

Sadguru says ' amap /bharpur paisa aaplaya mulanchya bhoodhila ganj chadhavato', ie if they get money easily ...then dont realise it's value and starts misusing the same. We should make them understand them.

For shaswat sukh .....namsmaran and pratharna are very much imp...........
Sadguru tells us that never leave your work aside and do this....u can do the same when u have no work left or in ur break times or in Leisure.

And when some problem (sankat) arrives then use your wisdom and face the same. And if u have faith on ur pratharna then u can face them easily.


One more thing, If u have faith on ur work and if u do satkarma ( which leads to punya) then u will be happy in life.

Others : correct me if  I am wrong.

Thanx

[dr.nutanpol]

‌‌‌ॠषिकेश नमस्कार,
१०-१२ तास नामस्मरण ते ही कामधंदा सोडून करा असे सदगुरू कधीच सांगत नाहीत. सकाळी उठल्यानंतर आपण अंघोळ, कपडे घालणे, केस विंचरणे, नाश्ता वगैरे यात अर्धा-एक तास घालवतो नंतर आपण शिक्षण किंवा नोकरी साठी बाहेर पडतो. बस स्टॉप किंवा रेल्वे स्टेशन वर जाऊन वाट पहातो. प्रवासात वेळ जातो. नंतर परत चालत जाऊन ऑफ़ीस किंवा कॉलेज मध्ये जाऊन पोहोचतो परत त्यात वेळ जातो. हा सुमारे एक ते दीड तासाचा वेळ असू शकतो. नंतर संध्याकाळी घरी येताना परत प्रवासात वेळ जातो. रात्री झोप येण्याआधी आपण अर्धा-एक तास जागे असतो असे दिवसातून ४-५ तास आपल्याला रिकामे मिळू शकतात. ?थोडक्यात जेव्हा आपण मनाने रिकामे असतो असा वेळ आपण शोधुन काढायचा आणि तो विश्वप्रार्थनेने भरून टाकायचा . येथुन आपण सुरवात करायची. आवड असेल तर सवड मिळते असे म्हणतात याचा अनुभव घेण्यासाठी आधी सुरवात करणे गरजेचे आहे. श्री. सदगुरू मंत्रालयात डेप्युटी सेक्रेटरी होते. ते ही फ़ायनान्स सारख्या किचकट गुंतागुंतीच्या डिपार्टमेंट मध्ये तरीही आपला नोकरी-व्यवसाय सांभाळून त्यांनी पारमार्थिक प्रगती करून घेतली. आपण त्यांचे शिष्य आहोत दहा-बारा तास नाही तरी ३-४ तासापासून आपण सुरवात करू शकतो. नंतर एकदा गोडी लागली की किती तास कसे जातात ते आपले आपल्याला कळत नाही. ?तसेच आपल्या घराजवळ असणारा सत्संग शोधुन काढायचा व तेथे नियमितपणे हजर रहायचे. ?सदगुरू सेवेत जमेल व झेपेल तसा भाग घ्यायचा. या सर्वात खूप आनंद आहे, खरे सुख आहे व त्याची तुलना जगातल्या कुठल्याही आनंदाशी होऊ शकत नाही.
 ? ? ? आपण सदगुरूंचे शिष्य झालो, विश्वप्रार्थना करू लागलो म्हणजे संकटे येत नाहीत असे होत नाही पण त्या संकटांची तीव्रता निश्चितपणे कमी होते. व दुसरे सदगुरू आपल्या पाठीशी असल्यामुळे ते आपल्याला संकटावर मात करण्यासाठी आतुन बळ देतात व प्रवचनातुन (स्वतःच्या व शिष्यांच्या) मार्गदर्शन करतात. या सर्वामुळे संकटावर मात करणे सहज शक्य होते. संकटे कोणाला आली नव्हती? संताना त्यांना तोंड द्यावे लागले. भगवान कृष्ण पांडवांबरोबर होते तरी त्यांना संकटांना तोंड हे द्यावेच लागले तेंव्हा संकटे येतात म्हणून प्रार्थनेत लक्ष लागत नाही असे करायचे नाही. उलट संकट आहे म्हणजे मनाच्या स्वास्थ्यासाठी, मार्ग काढताना योग्य बुध्दी व्हावी, ध्यैर्य असावे, पुण्य वाढावे म्हणून आता प्रार्थनेची जास्त गरज आहे हे लक्षात घेऊन जास्त पुण्य कसे ईश्वरी बैंकेत कसे जमा होईल याकडे लक्ष दिले पाहिजे.
 अखंड विश्वप्रार्थनेची ?गोडी सर्वांना लागो, नित्य सदगुरू स्मरण सर्वांना असो अशी सदगुरू चरणाजवळ अंतःकरणपुर्वक प्रार्थना.
विठ्ठल ?विठ्ठल ............

[shambhagwat]

? ? Sadguru tyanchya pravachanatan As ka sangatat ki paisa mansala sukhi karu shakat nahi.Sadguruch as nahi jevade sagale Mahapurush hoin gele saglech as sangtat.Pan Mala hi gost Samajat nahi.

नमस्कार हृषिकेश,

   पैशाने माणूस सुखी होत नाही या सद्‌गुरूंच्या वाक्याने ते पैसे मिळविण्याच्या विरोधात आहेत असे प्रथमदर्शनी वाटले तरी जर तुम्ही त्यांच्या ग्रंथांचे नीट वाचन केले तर त्याचा खरा अर्थ ध्यानात येईल.? सर्व संतांनी असे सांगितले आहे असे तुम्ही म्हणत आहात पण येथे हे आवर्जून स्पष्ट केले पाहिजे की, संदर्भ सोडून त्यांच्या वाक्याचा अर्थ लावायचा प्रयत्न केल्यास त्यातून चुकीचा अर्थच निघायची शक्यता असते.? यासाठी काय सांगितले याबरोबरच का सांगितले तेही विचारात घ्यायला लागते.

   माणसाला सुखी होण्यासाठी ज्या ज्या गोष्टींची आवश्यकता असते त्या अनेक गोष्टींपैकी पैसा हे एक साधन आहे इतपतच पैशाला महत्व देणे योग्य आहे.? सर्व संत हेच सांगत आहेत.? हे जर भान सुटले तर निव्वळ पैसा माणसाला सुखी करत नाही असा या वाक्याचा मतितार्थ आहे.

   पैसा हाच परमेश्वर.? तो मिळाला की बाकी कशाचीही आवश्यकता नाही अशा प्रकारची जी विचारसरणी या चंगळवादी जगात फोफावलेली आहे त्याबाबत आपल्याला सावध करण्यासाठी हे वाक्य आहे.? हे भान सुटल्यामुळेच माणूस आयुष्यभर पैसा पैसा असे करत जगतो.? विचार करताना अथवा निर्णय घेताना पैसा हाच त्याचा विचारांचा अथवा निर्णयांचा? केंद्रबिंदू बनू लागतो व सरतेशेवटी आपले सर्व जीवन असा माणूस फक्त पैशालाच वाहून घेतो.? पैशासाठी आपले संपूर्ण जीवन नसून या जीवनाचा उपभोग घेण्यासाठी आपण पैसा मिळवतो आहे हे तो विसरून जातो.? माणसाला हे भान विसरावयाला लावण्याची प्रचंड ताकद या पैशात आहे म्हणूनच सर्व संत पैसा मिळवताना किंवा तो हाताळताना सावधगिरी बाळगायला सांगत असतात.? पैसा मिळवत असताना हे भान ज्याचे कधीही जात नाही अशा माणसांबद्दल सद्‌गुरू अथवा सर्व संत बोलत नसून, पैसा मिळवताना माणसाचे हे भान जिवंत राहावे या उद्देशाने ते हा उपदेश करत असतात.

   एकदा हे भान सुटले की मग मात्र माणूस हळू-हळू केव्हाही, कसाही, व कुठेही पैसा मिळवायच्या मार्गाला लागतो.? यातूनच वाममार्गाने पैसा मिळविण्यास सुरवात होते.? दुसऱ्याचा काहीही विचार न करता किंवा दुसऱ्याला दु:ख, त्रास होतो आहे याकडे दुर्लक्ष करून पैसा मिळवायला एकदा का सुरवात केली की हाच पैसा आपल्याकडे दु:ख आकर्षीत करावयास सुरवात करतो आणि त्यामुळे निव्वळ पैसा माणसाला सुखी करू शकत नाही असा या वाक्याचा अर्थ आहे.?

[shambhagwat]

   सुख, समाधान व शांती हे आपल्या जीवनाचे साध्य असून पैसा वगेरे सर्व गोष्टी ही साधने आहेत हे जर स्पष्ट झाले असेल तरच या साधनांना किती महत्व द्यावयाचे किंवा ही साधने प्राप्त करण्याची धावपळ किती मर्यादेपर्यंत करायची हे कळणे शक्य असते.? हेच शहाणपण आपल्याला साधना करून मिळवायचे असते.? हे शहाणपणच माणसाची सर्वांगीण उन्नती करावयास प्रवृत्त करते.? पण या शहाणपणा अभावी मात्र माणूस एखाद्या विशिष्ट गोष्ट मिळविण्याच्या नादात आपले जीवन एकसूरी करून घेतो.

   प्राप्त परिस्थितीत हाताशी असलेल्या साधनांचा शहाणपणाने विचार करून त्यांचा शहाणपणाने विनियोग करून अत्यंत योग्य व अचूक निर्णय घेणे व त्या आधारे आपली उन्नती सर्वोत्तम पध्दतीने करून घेणे यात माणसाचे शहाणपण दडलेले आहे.? हे शहाणपण कसे मिळवायचे याचा राजमार्ग म्हणजे जीवनविद्या तत्वज्ञान होय.? माणसाला ह्या शहाणपणाच्या जोरावर अचूक निर्णय घेण्याची क्षमता प्राप्त होत असते.? अन्यथा आपण घेतलेल्या निर्णयांबद्दल कालांतराने मी याऐवजी अमूक असे केले असते तर आणखी चांगले झाले असते असे कायम वाटत राहाते व सरतेशेवटी माणसाचे जीवन म्हणजे त्याला प्राप्त झालेल्या संधी केवळ त्याला अचूक निर्णय न घेता आल्याने त्याच्या हातून कशा दवडल्या गेल्या याचाच इतिहास बनून जातो.

   माणसाला पैशाचे आकर्षण हे सर्वात मोठे असल्याने हा पैसाच हे शहाणपण मिळविण्यातील मोठा अडथळा ठरण्याची शक्यता असते म्हणून सर्व संत या पैशापासून सावध राहायला सांगत असतात.? चूलीतील अग्नीच्या साहाय्याने स्वयंपाक केला जातो.? हा अग्नी जोपर्यंत चूलीतच असतो तोपर्यंत तो आपल्याला सहाय्यभूत असतो.? पण जर हा अग्नी त्या चूलीच्या मर्यादेबाहेर पडून त्याने हातपाय पसरायला सुरवात केली तर तोच अग्नी सर्व घरदार आतील माणसांसकट जाळून भस्मसात करतो.? यास्तव अग्नीपासून सावध राहा असे कुणी सुचवले तर त्याचा अर्थ तो माणूस अग्नीचा त्याग करायला सांगत आहे असा काढता येईल का?? किंवा हे सुचविणाऱ्या माणसाला अग्नीचे महत्व अजिबातच कळत नाही असे म्हणता येईल का?? हा संदर्भ लक्षात ठेवून जर या सर्व संताची (महापुरुषांची) यासंबंधातील वचने वाचली तर खरा अर्थबोध होऊ शकेल असे वाटते.? थोडक्यात पैसा मिळवणे गैर नसून त्या पैशाचे आपण गुलाम बनणार नाही यासाठी सावधानता बाळगणे आवश्यक आहे.? ही सावधानता फक्त पैशासंदर्भातच नव्हे तर सर्वच बाबतीत मिळविण्यासाठी जीवनविद्येचे नामधारक नामस्मरण अथवा विश्वप्रार्थना करत असतात.

सर्वांना नमस्कार. सर्वांना शुभेच्छा.
शाम भागवत.

[paresh]

Priy Hrishikesh
1) Paishane soy hote sukh milat nahi
2) Yogy margane paisa kamawine he mahtwache asate karan aayogy margacha paisa punyayi waja karto
aani hi papanchi ji kamai asate te lokanche shap barobar aante aani swasthya nasht karate.

Geeta tainni he chan sangitale aahe.
Paresh

[shambhagwat]

jpg attachment continued

[Hrishikesh1]

Dhanyavad sham bhagvat aapan velat vel kadhun mala reply pathavala tyabaddal.Mazya manatlya kititari shanka aata dur hoyla laglya aahet.Tumacha reply vachun mala pahili gost kalali mhanaje shahanpan mhanaje kay.sukh shanti samadhan milvanyasathi manus je karm karato probably tyalach shahanpan? mhanatat. mala tari asach vatat
Aani mhanunach sadguru mhanatat ki tumchya javal jar ek shahanpan nasel tar tumhala bramha devach kay pan tyacha bap? mhanaje vishnu sudha sukhi karu shaknar nahi.Aso ya vishyala ethach purnviram deu.pan manat ajun khup prashna aahet aani prashna tar asayalach pahijet nahika?karan prashna sampale mhanaje jeevanach sampal.

god bless you!

[dr.nutanpol]

 नमस्कार ॠषिकेश,
आपले मुळ स्वरूप हे चैतन्य तत्त्व आहे. चैतन्य तत्त्व हे सत् चित् व आनंद या पासून  बनले आहे. आपल्या मूळ स्वरूपात हा आनंद खच्चून भरलेला आहे. झोपेत हा आनंद आपल्याला मिळत असतो पण आपले बाह्य मन तेव्हा अंतर्मनात विसावलेले असते त्यामुळे त्याला पूर्णपणे आनंद चाखल्याचा अनुभव मिळत नाही. आपले मन स्वरूपाला सोडून बराच काळ लोटला आहे. आता तोच आनंद जागेपणी आपण इंद्रियाद्वारे या जगाशी संबंध जोडून मिळवण्याचा प्रयत्न करीत आहोत. पैशामुळे शरीराची सोय करण्याऱ्या अनेक गोष्टी आपण खरेदी करू शकतो आणि त्यामुळे आपल्याला आनंदही होतो पण हा आनंद किती काळ टिकेल जो पर्यंत ती वस्तू जुनी होत नाही ती बिघडत नाही. तिचे रूप बदलत नाही किंवा त्या गोष्टीची सवय होत नाही तोपर्यंतच.  म्हणजेच हा आनंद टिकणारा नाही. मन त्या आनंदाच्या शोधात तळमळत आहे जे त्याला अखंड टिकणारे सुख देईल हा आनंद  स्वरूप सोडून अन्य कोठेही मिळणे शक्य नाही. स्वरूपी विराजमन झालेल्याला या जगात काहीच अशक्य नसते तो अखंड आनंदात असतो पण तरीही तो निसर्ग-नियमांचा आदर करीत आपल्यासारखा आनंद ज्यांना अनुभवायचा आहे त्यांना मदत करण्यासाठी धडपडत रहातो. स्वरूपर्यंत पोहोचलेल्या साधकाची सर्व सोय सदगुरू कृपा करीत असते, पैशाची नड त्याला कधीच भासत नाही पण प्राथमिक अवस्थेत साधकाने  पैशाविषयी तो त्याज्य आहे असा द्दष्टीकोन बाळगणे चुकीचे आहे.  पैसा जीवनासाठी आवश्यक नाही असा विकृत द्दष्टीकोन बाळगल्यामुळे भारताचे बराच काळ विकासाकडे दुर्लक्ष झाले व याचे परिणाम आजही आपण भोगत आहोत. पैशात शाश्वत सुख देण्याचे सामर्थ्य नाही म्हणून सदगुरू म्हणतात पैसा एक वेळ नसला तरी माणसाचे अडणार नाही पण पारमार्थिक प्रगती अखंड सुख देण्यास समर्थ आहे.
विठ्ठल विठ्ठल ..........